بی تفاوتی، آسیب مهم روابط اجتماعی

این روزها همه با عجله بدون اینکه حتی نیم نگاهی به اطراف بیندازیم بیتفاوت از کنار یکدیگر رد میشویم. گاهی با خود حرف میزنیم و برای دشمن فرضیمان خط و نشان میکشیم و زمانی دیگرآنچنان افسرده هستیم که مسیر هر روزه را گم میکنیم وهمه چیز را بدست فراموشی میسپاریم. هر روز کودکان خردسالی را میبینیم که به جای مدرسه رفتن با دستهای کوچک یخ زده شان شیشه ماشینها را پاک میکنند. مردان ژنده پوشی که کنار خیابان و بدون سر پناه،شب را به صبح میرسانند. زنان سرپرست خانواری که تمام ایستگاههای مترو را زیر پا میگذارند تا لقمه نان برای کودکانشان فراهم کنند و مردان و زنانی که تا کمر در سطلهای زباله فرو رفتهاند تا شاید خوراکی بیابند.